Z cyklu: różne zapiski podróżne. Moja siostra miała kiedyś świnkę morską. Świnka nazywała się Lady Galaretka i stanowiła integralną część naszej rodziny. Zabieraliśmy ją nawet na wakacje w góry w specjalnym pudełku-transporterze zrobionym przez dziadka z jakiejś sklejki i w ten sposób całe lato świnka spędzała pod krzakiem czarnej porzeczki zażywając trochę wolności.

Zaczynamy nowy cykl felietonów podróżniczych, które drukowane są w bezpłatnym polonijnym tygodniku "Wiadomości", dostępnym na terenie GTA. Kolejne różne zapiski podróżne także na naszej stronie. Kiedyś podróżowanie dostępne było nielicznym, a na wydanie książki liczyć mogli tylko najzdolniejsi. Dziś wszystko zdaje się być w zasięgu ręki. Świat się skurczył, drogi wyprostowały, dziennie ze wszystkich lotnisk startuje jakies 40 tysięcy samolotów, trudno więc się dziwić modzie na pisanie o podróżach.

Utarło się jakoś tak, że Ameryka Północna ma wszystko co najlepsze, a Stany Zjednoczone w wielu miejscach świata wciąż cieszą się opinią mitycznego Eldorado. Ameryka Południowa, choć coraz bardziej zadeptywana przez turystów, jest wciąż uważana za tą gorszą, biedniejszą i bardziej niebezpieczną. Tymczasem właśnie tu, po drugiej stronie równika, na argentyńskiej pampie kwitnie kultura gauchos, u podnóża Andów dojrzewają w słońcu winogrona, z których powstają jedne z najlepszych win świata, a po drogach jeżdżą autobusy, przy których Greyhound może tylko podwinąć ogon i uciec z piskiem opon do budy.

Kiedy nurt życia zaczyna mnie przeganiać i trudno mi złapać oddech na kolejnym zakręcie zatrzymuję się na chwilę, zamykam oczy i znowu jest tamten ciepły, tropikalny wieczór w sercu peruwiańskiej Amazonii. Leżymy z Ewą w hamakach, pijemy zimne piwo i patrzymy na rzekę. Żadna z nas nic nie mówi. Papugi przestały się wydzierać, dzień powoli gaśnie. Ta właśnie chwila, po brzegi wypełniona niezmąconym spokojem, pozwala mi szybko odzyskać równowagę w rozchwianej, nierównej codzienności.